Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010

Τα blogs στην εκπαίδευση



Εδώ και μερικά χρόνια το ΥΠΕΠΘ,μέσω του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου,προσφέρει σε όλες τις σχολικές μονάδες της χώρας τη δυνατότητα να αποκτήσουν παρουσία στο διαδίκτυο.Η αξιοποίηση της αξιόλογης προσφοράς του ΠΣΔ από τα σχολεία επαφίεται στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς και όποτε έχουμε κάποιο αποτέλεσμα αυτό επιτυγχάνεται κυρίως με το μεράκι ενός εκπαιδευτικού. Το σχολικό δίκτυο προσφέρει και στους εκπαιδευτικούς τη δυνατότητα να αναρτήσουν ιστολόγιο για τους ίδιους ή για τη τάξη τους. Πάντως, πολλοί εκπαιδευτικοί προτιμούν τις υπηρεσίες που προσφέρονται δωρεάν από διεθνείς παρόχους του παγκόσμιου ιστού, όπως το Blogger (ανοίκει στην Google) και το Wordpress (ελεύθερο και ανοιχτό λογισμικό).
Ποιοί μπορούν να φτιάχνουν εκπαιδευτικά ιστολόγια σήμερα;
Ένας Εκπαιδευτικός (Ιστολόγιο εκπαιδευτικού που απευθύνεται στους μαθητές του, Ιστολόγιο εκπαιδευτικού που απευθύνεται στους συναδέλφους του)
Μια Σχολική τάξη
Μια Σχολική μονάδα
Μια Ομάδα μαθητών
Στελέχη της εκπαίδευσης
Ένας Σύλλογος εκπαιδευτικών
Ένας Επιμορφωτής εκπαιδευτικών
Επιμορφούμενοι εκπαιδευτικοί
Για ποιους λόγους δημιουργούνται εκπαιδευτικά ιστολόγια;
Επικοινωνία με άλλους
Βοήθεια στους μαθητές και υποστήριξη της διδασκαλίας
Δημόσια προβολή μιας συλλογικής εργασίας
Προσωπική έκφραση
Ημερολόγιο μαθημάτων
Ενημέρωση γονέων
Αδελφοποίηση σχολείων και Ευρωπαϊκά Προγράμματα
Παρακίνηση μαθητών για μελέτη
ΕΙΔΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ
Ας δούμε λοιπόν μερικά είδη ιστολογίων που μπορούν να αναρτηθούν στο χώρο της εκπαίδευσης και το πιθανό περιεχόμενο καθενός από αυτά.
Ιστολόγιο εκπαιδευτικού που απευθύνεται στους μαθητές του.
Μπορεί να περιέχει, βασικά σημεία της διδασκαλίας, ερωτήσεις αφόρμησης πριν τη διδασκαλία ενός αντικειμένου, πρόσθετο διδακτικό υλικό (video, εικόνες, ηχητικό κείμενο), προτάσεις για διάβασμα ή περιήγηση στο δίκτυο, σχολιασμό της επικαιρότητας, ανάθεση εργασιών προς τους μαθητές, ενημέρωση των γονέων κ.α. Δεν είναι λίγοι οι εκπαιδευτικοί σε όλη την Ελλάδα που επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν αυτό το μέσο στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες της τάξης τους. Η κατασκευή ενός ιστολογίου είναι ιδιαίτερα απλή, δεν κοστίζει τίποτα, και προσφέρει δυνατότητες προβολής και δημοσίευσης ακόμα και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η δημοσίευση ενός άρθρου επιτυγχάνεται με ένα κλικ του ποντικιού ενώ ακόμα απλούστερο είναι για έναν επισκέπτη του ιστολογίου να σχολιάσει κάποια δημοσίευση.
Ειδικότερα, οι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν τα ιστολόγια με δύο βασικούς τρόπους. Χρησιμοποιούν το ιστολόγιο είτε σαν αποθήκη εκπαιδευτικού υλικού, είτε σαν ηλεκτρονικό χώρο εργασίας και έκφρασης για τους μαθητές.
Στη πρώτη περίπτωση, συσσωρεύουν εκπαιδευτικό υλικό (ασκήσεις, σημειώσεις, κλπ.) και το εκθέτουν προς σχολιασμό από μαθητές και συναδέλφους. Μέσα από αυτό το διάλογο, το υλικό διαδίδεται και βελτιώνεται.
Στη δεύτερη και πιο διαδεδομένη περίπτωση, ο εκπαιδευτικός αναθέτει στους μαθητές μία σύνθετη ομαδική εργασία (project). Η δυνατότητα ομαδικής επεξεργασίας και επικοινωνίας που προσφέρει το ιστολόγιο, το κάνει ιδανικό για το συντονισμό της εργασίας. Αλλά και ο εκπαιδευτικός μπορεί να ελέγχει την πορεία εξέλιξης του έργου συνολικά και να παρεμβαίνει ισότιμα. Στο τέλος της εργασίας, η δουλειά που έχει γίνει είναι άμεσα δημοσιεύσιμη στον παγκόσμιο ιστό.
Ιστολόγιο εκπαιδευτικού που απευθύνεται στους συναδέλφους του.
Στο περιεχόμενό του μπορούν να περιληφθούν, προτάσεις για τη διδασκαλία συγκεκριμένων αντικειμένων, ενημέρωση για ενδιαφέρουσα βιβλιογραφία και πηγές από το διαδίκτυο, προτεινόμενες πειραματικές δραστηριότητες, επισημάνσεις για τις παρανοήσεις των μαθητών, προσωπικές μαρτυρίες από την ζωή του ανθρώπου που εργάζεται στο χώρο της εκπαίδευσης κ.α.
Προς τη ίδια κατεύθυνση δηλαδή αυτή της επικοινωνίας μεταξύ των εκπαιδευτικών στοχεύουν και τα ιστολόγια-κοινότητες. Μιλάμε για ιστολόγια στα οποία συν-γράφονται από περισσότερους από έναν εκπαιδευτικούς και προσπαθούν να αποτελούν σημεία συνάντησης απόψεων.
Ιστολόγιο σχολικής τάξης.
Μπορεί να είναι το κοινό ιστολόγιο εκπαιδευτικού και μαθητών στο οποίο να καταγράφεται, η καθημερινή δραστηριότητα της τάξης, η διδασκαλία ενός συγκεκριμένου αντικειμένου, μια εκπαιδευτική εκδρομή ή επίσκεψη, η ανάληψη μιας πρωτοβουλίας σχετικής με το περιβάλλον, την αγωγή υγείας, ο σχολιασμός ενός βιβλίου, η πορεία εργασίας στο πλαίσιο ενός project κ.α.
Ιστολόγιο ομάδας μαθητών.
Είναι το ιστολόγιο μιας ομάδας μαθητών στο οποίο αναρτάται: Η πορεία εργασίας που έχουν ακολουθήσει στο πλαίσιο μιας δραστηριότητας που τους έχει ανατεθεί, μεμονωμένα ή εντός ενός ευρύτερου project στο οποίο μετέχει όλη η τάξη. Τελικά, η εργασία που δημοσιεύεται σε ιστολόγιο δεν τερματίζει με τη λήξη της σχολικής χρονιάς. Το ιστολόγιο παραμένει στον παγκόσμιο ιστό, ανοιχτό σε σχολιασμούς και συζητήσεις και συνεχίζει να διαδραματίζει τον εκπαιδευτικό του ρόλο τόσο προς τους μαθητές που το έφτιαξαν, όσο και προς άλλους (μαθητές άλλων σχολείων, επόμενες γενιές κτλ). Οι μαθητές που συμμετέχουν στην εργασία, αισθάνονται ικανοποίηση με την ολοκλήρωση και την τόσο ζωντανή παρουσίασή της, ενώ μαθαίνουν να συνεργάζονται και μάλιστα ηλεκτρονικά.
Ιστολόγιο-εφημερίδα σχολείου.
Μερικά σχολεία έχουν αναρτήσει ιστολόγια-εφημερίδες, στα οποία καταγράφονται ποικίλα στιγμιότυπα από τη δραστηριότητά τους (αγώνες της σχολικής ομάδας, παραστάσεις της θεατρικής ομάδας, παρουσίαση βιβλίων κ.α.). Με ένα ιστολόγιο οι μαθητές μπορούν να στήσουν τη σχολική εφημερίδα τους, να την ανανεώνουν συχνά και να τροφοδοτούν τα άρθρα τους με δημιουργικές συζητήσεις, είτε μεταξύ τους, είτε και με συμμαθητές τους από άλλες τάξεις και σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα ή και σε άλλες χώρες.
Ιστολόγιο στελέχους της εκπαίδευσης (Συμβούλου του Π.Ι., Σχολικού Συμβούλου, κλπ).
Πολλά στελέχη της εκπαίδευσης αλλά και παιδαγωγοί στο αμερικανικό αλλά και σε πολλά ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά συστήματα, συνηθίζουν να συντηρούν ιστολόγια. Μέσω αυτών τους δίνεται η δυνατότητα να επικοινωνούν, άμεσα και διαδραστικά τόσο με τους εκπαιδευτικούς, όσο και μεταξύ τους, να ενημερώνουν για την εργασία τους,τις εξελίξεις στην επιστήμη και την παιδαγωγική κ.α.

Πηγή: http://digitalsch.blogspot.com/2009/12/blogs-2.html

Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Το facebook και τα άλλα κοινωνικά δίκτυα στην εκπαίδευση




Τα κοινωνικά δίκτυα αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητας। Πολλοί χρήστες του διαδικτύου χρησιμοποιούν το facebook, το youtube, το myspace, το twitter και τις άλλες παρόμοιες εφαρμογές που επιτρέπουν σε εκατομμύρια ανθρώπους από όλο τον κόσμο να επικοινωνούν και να μοιράζονται τις καθημερινές τους στιγμές και όλα όσα τους αρέσουν ή τους απασχολούν।


Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν για τους μαθητές στη χρήση αυτών των μέσων έχουν επισημανθεί συχνά από τους ευαισθητοποιημένους φορείς, αλλά και από την παρούσα στήλη.
Λίγες, όμως, είναι οι προσπάθειες ανάδειξης της άλλης πλευράς, δηλαδή της παιδαγωγικής και διδακτικής αξίας των κοινωνικών δικτύων. Από τη μια πλευρά, τα κοινωνικά δίκτυα παρέχουν ένα μηχανισμό κοινωνικοποίησης σε ένα τεχνικά ελεγχόμενο και προστατευμένο περιβάλλον. Από την άλλη, οι περισσότεροι μαθητές χρησιμοποιούν ούτως ή άλλως τα κοινωνικά δίκτυα, οπότε είναι ασφαλέστερο να τα χρησιμοποιούν στα πλαίσια του σχολείου.

Με τον όρο “κοινωνικά δίκτυα” εννοούνται ειδικές εφαρμογές του παγκόσμιου ιστού που συνδέουν ανθρώπους μέσω τυποποιημένων σχέσεων. Τα μέλη ενός κοινωνικού δικτύου μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες όλων των ειδών (π.χ. πώς πέρασαν τη μέρα τους, φωτογραφίες από τις διακοπές, βίντεο από το πάρτι, κ.α.), να σχολιάζουν τις πληροφορίες των άλλων και να επεκτείνουν την κοινωνική τους ζωή αυξάνοντας την ποσότητα και βελτιώνοντας την ποιότητα των σχέσεων με άλλους ανθρώπους. Υπάρχουν κοινωνικά δίκτυα γενικού σκοπού (π.χ. το facebook ή το twitter), αλλά και εξειδικευμένα (π.χ. το flickr για φωτογραφία, το LinkedIn για επαγγελματικές σχέσεις, το youtube για βίντεο, κ.α.). Η επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη πραγματοποιείται τόσο με άμεσους και αυθόρμητους τρόπους (π.χ. ζωντανή συνομιλία μέσω Η/Υ), όσο και με δομημένους (π.χ. αποστολή μηνυμάτων, επιστολών, κ.α.).
Τα κοινωνικά δίκτυα είναι ιδιαίτερα ελκυστικά για τους μαθητές, φαινόμενο που παρατηρείται ήδη από τις μεσαίες τάξεις του Δημοτικού. Τα σημερινά παιδιά, που είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένα με τα ψηφιακά μέσα, βρίσκουν ενδιαφέρον στην επικοινωνία μέσω κοινωνικών δικτύων. Ένας άλλος λόγος είναι ότι στα κοινωνικά δίκτυα υπάρχουν ενσωματωμένες διάφορες δραστηριότητες (κυρίως παιχνίδια) που έχουν σχεδιαστεί για παιδιά.
Οι σύγχρονες εκπαιδευτικές μέθοδοι περιγράφουν τη μάθηση ως μια κοινωνική διαδικασία. Για παράδειγμα, τα γλωσσικά αντικείμενα διδάσκονται μέσω κατασκευασμένων περιστάσεων επικοινωνίας στις οποίες ο μαθητής καλείται να χρησιμοποιήσει τα γλωσσικά εργαλεία για να επικοινωνήσει. Ομοίως, στις θετικές επιστήμες η σύγχρονη παιδαγωγική προτείνει οι μαθητές να συζητούν τις δικές τους απόψεις για το διδασκόμενο αντικείμενο πριν ανακαλύψουν (με τη βοήθεια και του εκπαιδευτικού) την επιστημονικά ορθή γνώση. Και στις δύο περιπτώσεις, η ύπαρξη ενός ελεγχόμενου περιβάλλοντος επικοινωνίας, αλληλεπίδρασης και κοινωνικοποίησης είναι προϋπόθεση για την επιτυχία αυτών των μεθόδων.
Τα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να παρέχουν πραγματικά περιβάλλοντα επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης με τα οποία τα παιδιά είναι εξοικειωμένα. Με τέτοιες τεχνικές η μάθηση υπερπηδάει τα κάγκελα της σχολικής αυλής και μετατρέπεται σε μία διαρκή διαδικασία που συμβαίνει καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του μαθητή.
Οι παραπάνω παρατηρήσεις σε καμία περίπτωση δεν αναιρούν τους κινδύνους των κοινωνικών δικτύων (επαφή με κακόβουλους χρήστες, εθισμός, παρενόχληση, ρατσισμός, κ.α.). Γι αυτό το λόγο, είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι μαθητές, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να αποκτήσουν την κατάλληλη παιδεία στη χρήση των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών που θα τους επιτρέψει να χρησιμοποιήσουν σωστά τα κοινωνικά δίκτυα, προστατευόμενοι από τους κινδύνους. Επιπλέον, με μέριμνα του εκπαιδευτικού συστήματος θα μπορούσαν να σχεδιαστούν και να υλοποιηθούν ασφαλή και προστατευμένα κοινωνικά δίκτυα που θα καλύπτουν την περιέργεια και τις ανάγκες των μαθητών, ενώ παράλληλα θα προσφέρουν τα εργαλεία για την αξιοποίησή τους στην κύρια εκπαιδευτική διαδικασία. Ας ελπίσουμε ότι οι σύγχρονες εφαρμογές του παγκόσμιου ιστού, όπως τα κοινωνικά δίκτυα, θα αντιμετωπιστούν από την πολιτεία ως αξιόλογα εκπαιδευτικά εργαλεία επάνω στα οποία θα οικοδομηθεί το σύγχρονο σχολείο της γνώσης.
Τα κοινωνικά δίκτυα στην wikipedia:
नेटवर्क">http://en.wikipedia.org/wiki/Social_नेटवर्क
Εκτεταμένος κατάλογος των δημοφιλέστερων κοινωνικών δικτύων:
वेबसीतेस">http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_social_networking_वेबसीतेस
Mια απλοποιημένη εξήγηση των κοινωνικών δικτύων:
म्पिओक्ल्क्ष१ज्पे" href="http://www.youtube.com/watch?v=
Ελληνικό κέντρο ασφαλούς δικτύου:
।saferinternet.gr/">http://www।saferinternet.gr/

Για την Υ. Ε. των Ε.Ε.Σ Πληροφορικής Διαδίκτυο
Δ/ντης Σπoυδών: Aθ. Φρυδάς
Επιστημονικός Υπ.: Στ. Σαχτούρης
।edu.gr/information-service">http://diadiktyo।edu.gr/information-service

Πηγή: ।alithia.gr/default.aspx">http://www।alithia.gr/default.aspx
Wiki: Τι είναι αυτό;





Ο όρος wiki (wiki) είναι μια συντομευμένη μορφή του wiki wiki που στη γλώσσα της Χαβάης χρησιμοποιείται συνήθως ως επίθετο ή επίρρημα και σημαίνει γρήγορο ή γρήγορα.



Ένα Wiki είναι συνήθως μία ιστοσελίδα που επιτρέπει στους χρήστες της να προσθέσουν, να αφαιρέσουν, ή να επεξεργαστούν το περιεχόμενό της, πολύ γρήγορα και εύκολα, χωρίς να έχουν κάνει υποχρεωτικά εγγραφή. Έτσι, διευκολύνεται η συνεργασία πολλών ατόμων για τη συγγραφή ενός έργου. Ο όρος Wiki όμως, μπορεί να αναφέρεται και στο λογισμικό που χρησιμοποιείται για να κατασκευαστούν Wiki σελίδες.
Αυτό που στην ουσία κάνει ένα σύστημα wiki είναι να απλοποιεί τη διαδικασία δημιουργίας σελίδων HTML και να καταγράφει κάθε μεμονωμένη αλλαγή που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του χρόνου, έτσι ώστε σε οποιαδήποτε στιγμή μια σελίδα να μπορεί να επανέλθει σε κάποια από τις προηγούμενες καταστάσεις της. Πολλές φορές το wiki περιλαμβάνει εργαλεία που επιτρέπουν στους χρήστες να παρακολουθούν την κατάστασή του. Μπορεί ακόμη να παρέχει στους χρήστες κάποιο χώρο για να συζητούν διάφορα θέματα όπως για παράδειγμα το περιεχόμενο που προστίθεται στο site.
Τα περισσότερα wikis επιτρέπουν την πρόσβαση των χρηστών χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό. Έτσι όλοι έχουν το δικαίωμα να συμβάλουν στη συγγραφή του περιεχομένου της ιστοσελίδας χωρίς να υποβληθούν σε διαδικασία "εγγραφής" όπως συνήθως επιβάλλεται σε σελίδες συζητήσεων π.χ. στα περισσότερα forum. Αυτό σημαίνει ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι δυνατό να ελεγχθεί η εγκυρότητα των πληροφοριών των wiki σελίδων.
Η λέξη Wiki ερμηνεύεται μερικές φορές ως ακρώνυμο για το "What I know is" δηλαδή "Αυτό που εγώ ξέρω είναι". Είναι μια χαρακτηριστική φράση για τον τρόπο λειτουργίας του Wiki: ο κάθε χρήστης που συμμετέχει στη συγγραφή κάποιου έργου προσθέτει την προσωπική του γνώση, έτσι ώστε όλοι να μπορούν να τη μοιράζονται.




Μια εφαρμογή των Wikis:Wikipedia, h μεγαλύτερη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια
Τη Wikipedia, αν δεν τη χρησιμοποιείτε ήδη, σίγουρα την έχετε ακουστά.

Είναι η μεγαλύτερη αυτή τη στιγμή εγκυκλοπαίδεια στο internet, με έναν αριθμό λημμάτων που συναγωνίζονται επάξια αυτόν πολλών ”παραδοσιακών” εγκυκλοπαιδειών, όπως της Brittanica. Στα πέντε χρόνια λειτουργίας της, η Wikipedia (ή Βικιπαίδεια, κατά την… εμπνευσμένη ελληνική μετάφρασή του ονόματος) κατάφερε να ξεπεράσει τα 1.000.000 άρθρα στην αγγλική γλώσσα.
Ο μεγάλος αριθμός λημμάτων οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στον αριθμό των… συγγραφέων της εγκυκλοπαίδειας, που είναι, εν δυνάμει, όλοι οι χρήστες της. Αυτό σημαίνει ότι οποιοσδήποτε το επιθυμεί, μπορεί να διορθώσει ένα άρθρο, να προσθέσει πληροφορίες ή να δημιουργήσει εξαρχής ένα λήμμα που δεν υπάρχει στην εγκυκλοπαίδεια.
Η δυνατότητα αυτή πολλές φορές δημιουργεί προβλήματα αξιοπιστίας των πληροφοριών και παραποίησης ορισμένων άρθρων, προκειμένου να αντανακλούν τις όχι και τόσο αντικειμενικές απόψεις του εκάστοτε συγγραφέα. Ένα τέτοιο πρόβλημα είχε προκύψει το 2005, όταν κάποιος παραποίησε τη βιογραφία αμερικανού δημοσιογράφου, εμφανίζοντάς τον να σχετίζεται με τη δολοφονία του Kennedy.
Η παραποιημένη σελίδα διορθώθηκε γρήγορα, από τους ειδικούς διορθωτές της Wikipedia, η είδηση όμως έκανε το γύρο του κόσμου. Λίγο καιρό αργότερα, ο ”δράστης” ομολόγησε πως απλά έκανε πλάκα σε ένα συνάδελφό του, και πως δε γνώριζε ότι η Wikipedia χρησιμοποιείται ως εργαλείο αναζήτησης πληροφοριών.
Για τον λόγο αυτό υπάρχουν οι λεγόμενοι ”διαχειριστές”. Πρόκειται για ενεργότατους χρήστες- συγγραφείς της εγκυκλοπαίδειας που πλέον βασική τους αρμοδιότητα είναι η κατά το δυνατόν πιστοποίηση της αλήθειας των γραφομένων και το ”καθάρισμα” των κειμένων από δυσφημιστικές ή διαφημιστικές παρεμβάσεις.
Γεγονός είναι ότι τέτοιου είδους προβλήματα μπορούν να εμφανιστούν σε μια ελεύθερη πηγή πληροφόρησης, την οποία ο καθένας μπορεί να τροποποιήσει. Στις περισσότερες, πάντως, περιπτώσεις, οι διαστρεβλωμένες πληροφορίες εντοπίζονται και διορθώνονται σχετικά γρήγορα.
Η ιδιόμορφη αυτή φύση του μέσου, πέρα από τα προφανή προβλήματα, προσδίδει στη Wikipedia και αρκετά πλεονεκτήματα, όπως η παντελής έλλειψη λογοκρισίας, η ολοκληρωμένη κάλυψη των θεμάτων που προκύπτει από τη συμβολή πολλών χρηστών που προέρχονται από διαφορετικά πολιτιστικά backgrounds στη συγγραφή των θεμάτων, η ανανέωση των θεμάτων σε πραγματικό χρόνο ανάλογα με τις παγκόσμιες εξελίξεις και η έλλειψη copyright –πράγμα που σημαίνει ότι οι χρήστες της εγκυκλοπαίδειας μπορούν να χρησιμοποιήσουν και να αναδημοσιεύσουν το περιεχόμενό της.
Σε αρκετά άρθρα θα βρείτε τη σημείωση ”αυτό το άρθρο χρειάζεται συμπλήρωση”. Είναι η ευκαιρία σας! Είτε γίνετε πρώτα μέλος της wikipedia είτε και χωρίς αυτή τη δέσμευση μπορείτε να καταθέσετε τις γνώσεις σας στο λήμμα και να πλουτίσετε το διασημότερο ηλεκτρονικό κανάλι ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών. Η επιμέλεια και η διασταύρωση των στοιχείων που ο κάθε χρήστης θα προσθέσει είναι θέμα… φιλότιμου.
Όλα τα λήμματα της Wikipedia συνδέονται μεταξύ τους, γεγονός που μπορεί να σας ”κολλήσει” για ώρες στην οθόνη του υπολογιστή σας, χωρίς να το καταλάβετε. Τα πολυάριθμα links μεταξύ των άρθρων είναι, επίσης, και ο λόγος για τον οποίο οι περισσότερες λέξεις του κειμένου ενός λήμματος είναι μπλε –χρώμα που αντιπροσωπεύει το σύνδεσμο της συγκεκριμένης λέξης με κάποιο άλλο λήμμα της εγκυκλοπαίδειας ή με τον ορισμό της στο λεξικό.
Η Wikipedia είναι μεταφρασμένη σε 229 συνολικά γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων κάποιων που δύσκολα θα φανταζόσασταν, όπως τα Λατινικά, ορισμένες διάλεκτοι των αμερικανών ιθαγενών (Cherokee, Navajo) ή η γλώσσα των Κλίγκον του Star Trek(!). Υπάρχει, επίσης, η ”simple English” εκδοχή, για όσους δεν κατέχουν επαρκώς την αγγλική γλώσσα. Η ελληνική έκδοση της εγκυκλοπαίδειας πρόσφατα ξεπέρασε τα 10.000 λήμματα.
Άλλα projects του Wikimedia Foundation, του μη κερδοσκοπικού οργανισμού που ευθύνεται για τη δημιουργία της Wikipedia περιλαμβάνουν λεξικά σε πολλές γλώσσες (Wiktionaries), ειδησεογραφικές σελίδες (WikiNews), ηλεκτρονικά βιβλία (WikiBooks) και παιδική εγκυκλοπαίδεια (Wikijunior).
Η φιλοσοφία της Wikipedia είναι στην πραγματικότητα αυτή του Internet. Η διαφορά τους είναι ότι η Wikipedia προήλθε από συνειδητή προσπάθεια να κατασκευαστεί μια παγκόσμια και πολυγλωσσική εγκυκλοπαίδεια, ενώ ο παγκόσμιος ιστός είναι περισσότερο αποτέλεσμα της ανάγκης των καιρών.
Ο ιδρυτής της Τζίμι Γουέιλς την περιέγραψε ως ”προσπάθεια να δημιουργηθεί και να διανεμηθεί μια ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια της υψηλότερης πιθανής ποιότητας σε κάθε μεμονωμένο πρόσωπο στον πλανήτη, στη γλώσσα του”.
Από το 2001, αναπτύσσεται στον ιστοχώρο wikipedia.org, που χρησιμοποιεί έναν τύπο λογισμικού που ονομάζεται ”wiki”- ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε αρχικά για το WikiWikiWeb και που προέρχεται από το Χαβάνέζικο Wiki Wiki, το όνομα της γραμμής λεωφορείων που κάνουν το δρομολόγιο προς το διεθνή αερολιμένα της Χονολουλού. Αυτό με τη σειρά του προήλθε από ένα αναδιπλασιασμό της λέξης wiki, που στην τοπική διάλεκτο σημαίνει ”γρήγορα”.
Ο Γουέιλς πιστεύει ότι η wikipedia πρέπει να επιτύχει μία ”ίση ή καλύτερη” ποιότητα σε σχέση με τη Brittanica και να εκτυπωθεί.


Οφέλη που προκύπτουν από τη χρήση των wiki ως εργαλεία διδασκαλίας και μάθησης:
ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ-ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΕΙΣ
Ανάπτυξη μεγαλύτερων συνδέσεων μεταξύ της νέας και της παλιότερης γνώσης επιτρέποντας στους εκπαιδευόμενους τη δημιουργία δομών για τις πληροφορίες και τις ιδέες.
Οι εκπαιδευόμενοι χρησιμοποιούν τις λειτουργίες της σύνθεσης και της αξιολόγησης σταθερά και συνεπώς όταν εργάζονται σε ένα wiki.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ
Ανάπτυξη δημιουργικών δεξιοτήτων, ειδικά τις δεξιότητες της επεξεργασίας και της ευφράδειας. Ανάπτυξη της δημιουργικής ευελιξίας με την αποδοχή των τροποποιήσεων των άλλων.
Ενθάρρυνση της «εκμαίευσης» ιδεών (ένας τύπος δημιουργικής επεξεργασίας και αναλυτικής σκέψης : αν ισχύει το Χ, τι ισχύει τότε για το Υ;).
Εισαγωγή και ενίσχυση της ιδέας ότι ένα δημιουργικό έργο δεν είναι ποτέ «ολοκληρωμένο».
ΔΕΣΜΕΥΣΗ
Αυξάνεται η δέσμευση όλων των εκπαιδευόμενων.
Οι εκπαιδευόμενοι δεν κατέχουν πλέον τον παθητικό ρόλο του «καταναλωτή», που δέχεται την πληροφορία που του παρουσιάζεται (με αποτέλεσμα να χάνουν το ενδιαφέρον τους και να την αγνοούν), ως συντελεστές του wiki απαντούν, κάνουν αλλαγές και κάνουν βελτιώσεις.
Έργα τα οποία βρίσκονται σε πολύ προχωρημένο στάδιο δεν είναι απαραίτητο να ολοκληρωθούν.
ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Ανάπτυξη διαπροσωπικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων, ιδιαίτερα την επίτευξη ομοφωνίας και του συμβιβασμού, μέσα σε ένα περιβάλλον όπου το αποτέλεσμα κινητοποιεί την διαπροσωπική λύση προβλημάτων.
Ανάπτυξη ουσιαστικών δεξιοτήτων ομαδικής εργασίας.
ΣΥΓΓΡΑΦΗ
Βελτίωση της ικανότητας αναθεώρησης και επανεξέτασης.
Αύξηση της ευελιξίας στην εύρεση εναλλακτικών τρόπων έκφρασης του ιδίου νοήματος.
Προσαρμογή σε ένα περιβάλλον μεγαλύτερου και πιο αυθεντικού κοινού.
Παράδειγμα συνεργατικού Wiki στην Εκπ/ση
Το Wiki της επιμόρφωσης Β' επιπέδου στους Η/Υ των εκπαιδευτικών Α/θμιας Εκπ/σης του Ρεθύμνου


Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

Εξ αποστάσεως εκπαίδευση
Ο ορισμός της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης δεν είναι εύκολο να δοθεί. Στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση, ο εκπαιδευτής και ο εκπαιδευόμενος βρίσκονται σε διαφορετικό χώρο. Όμως δεν αποτελεί απαραίτητα διαφορετική μορφή εκπαίδευσης .

Ορισμός
Εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι η υποβοηθούμενη από τα μέσα επικοινωνίας εκπαίδευση (ταχυδρομείο, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, κασέτες βίντεο, υπολογιστές, τηλεδιάσκεψη και άλλα) με μικρή ή καθόλου διαπροσωπική ή σε τάξη επαφή μεταξύ εκπαιδευτή και εκπαιδευόμενου. Ένας άλλος ορισμός που μπορεί να βρεθεί στο διαδίκτυο αναφέρει ότι πρόκειται για ένα τομέα της εκπαίδευσης που αφορά την παιδαγωγική, την τεχνολογία και τον σχεδιασμό της εκπαιδευτικής δομής, που επιδιώκει την παροχή εκπαίδευσης, χωρίς την ανάγκη φυσικής παρουσίας στο χώρο που αυτή λαμβάνει χώρα. Ο ορισμός αυτός αναφέρει την εξ αποστάσεως εκπαίδευση ως ξεχωριστό κλάδο της εκπαίδευσης, κάτι που όμως δεν είναι μεθοδολογικά αποδεκτό .
Σήμερα, η εξ αποστάσεως εκπαίδευση υλοποιείται σχεδόν αποκλειστικά με την υποστήριξη του υπολογιστή, και πιο συγκεκριμένα σε διαδικτυακό περιβάλλον. Για το λόγο αυτό, τείνει να είναι ταυτόσημη με τις έννοιες ηλεκτρονική μάθηση (e-learning), μάθηση υποβοηθούμενη από υπολογιστή (computer assisted learning), μάθηση μέσω διαδικτύου (online learning), διαδικτυακή εκπαίδευση (online education), εκπαίδευση βασισμένη στο διαδίκτυο (web-based education). Η διαφορά στη σημασία των όρων αυτών αρχίζει να υποβαθμίζεται και ο διαχωρισμός γίνεται όλο και πιο δύσκολος τόσο για αρχάριους όσο και για έμπειρους .

Είδη εξ αποστάσεως εκπαίδευσης
H εξ αποστάσεως εκπαίδευση μπορεί να διαχωριστεί σε σύγχρονη και ασύγχρονη.
Στη σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση, η διαδικασία της διδασκαλίας και της μάθησης γίνονται ταυτόχρονα. Ο εκπαιδευτής παραδίδει το μάθημα σε ζωντανή σύνδεση, όχι απαραίτητα αμφίδρομη, και ο εκπαιδευόμενος, αν και βρίσκεται σε διαφορετικό τόπο, παρακολουθεί το μάθημα στον ίδιο χρόνο. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση με την υποστήριξη της τηλεδιάσκεψης είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το ίδιο και η χρήση δωματίου ζωντανής συζήτησης (live chatroom).
Στην ασύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση, που είναι και πιο διαδεδομένη, ο εκπαιδευόμενος μαθαίνει όχι μόνο σε διαφορετικό χώρο από τον εκπαιδευτή, αλλά και σε διαφορετικό χρόνο από τη διαδικασία της παράδοσης ή δημιουργίας του μαθήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα μαθήματα που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του διαδικτύου.
Σήμερα, υπάρχουν μέθοδοι εξ αποστάσεως εκπαίδευσης που χρησιμοποιούν και τα δύο είδη, ώστε να παρέχουν πιο ολοκληρωμένη εκπαιδευτική εμπειρία. Με τη βοήθεια της ασύγχρονης εκπαίδευσης υπάρχει το πλεονέκτημα της μάθησης στον χρόνο και με το ρυθμό που επιθυμεί ο εκπαιδευόμενος, ενώ με την χρήση σύγχρονων συζητήσεων σε τακτά χρονικά διαστήματα, ο εκπαιδευτής γνωρίζει τους μαθητές του, οι εκπαιδευόμενοι επικοινωνούν μεταξύ τους και με τον εκπαιδευτή και δεν αισθάνονται αποξενωμένοι από την εκπαιδευτική κοινότητα και διαδικασία.

Εξέλιξη εξ αποστάσεως εκπαίδευσης
Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση με την υποστήριξη της πληροφορικής και σε περιβάλλον διαδικτύου έχει εξελιχθεί σε μεγάλο βαθμό. Ο χρήστης έχει πρόσβαση σε μεγάλο όγκο πληροφοριών και τα εργαλεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει είναι τόσα πολλά και διαφορετικά που μπορούμε να μιλάμε για μια τελείως διαφορετική μεθοδολογία, όχι μόνο από την παραδοσιακή μάθηση, αλλά και από την εξ αποστάσεως εκπαίδευση των προηγούμενων ετών. Η τάση αυτή στην τεχνολογία ονομάζεται εύλογα e-Learning 2.0 (ηλεκτρονική μάθηση), θέλοντας να δείξει το πέρασμα στη νέα εποχή.

Μελλοντικές εξελίξεις εξ αποστάσεως εκπαίδευσης
Το μέλλον της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης βρίσκεται σίγουρα στο διαδίκτυο. Οι χρήστες, καθώς εξοικειώνονται όλο και περισσότερο με το διαδίκτυο και τις υπηρεσίες του, αρχίζουν να το διαμορφώνουν. Άλλωστε, αυτό που αναφέρεται ως Web 2.0 και έχει εμπνεύσει και τον όρο e-Learning 2.0 είναι η ευκολία του χρήστη να συνεισφέρει στη δημιουργία και διαμόρφωση του περιεχομένου του διαδικτύου. Όλο και περισσότερες υπηρεσίες του διαδικτύου επικεντρώνονται σε αυτό, καθιστώντας ακόμα και τον σχετικά αρχάριο χρήστη σε εκπαιδευτή. Οι σύγχρονες αυτές υπηρεσίες μπορεί να είναι τα δικτυακά ημερολόγια (blog από τους όρους web και log), υπηρεσίες δημοσίευσης υλικού, όπως φωτογραφίες (www.flickr.com) και βίντεο (www.youtube.com), και τέλος οι ιστοσελίδες wiki (συλλογικές εγκυκλοπαίδειες).
Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των υπηρεσιών είναι η ευκολία χρήσης τους, αλλά και η ευκολία περιήγησης στο περιεχόμενο. Έτσι, όχι μόνο υπάρχει μεγάλη ποσότητα πληροφοριών, υλικού και γνώσης, αλλά ο χρήστης έχει και τη δυνατότητα να τη διαχειριστεί. Ένα ενδιαφέρον κομμάτι που σχετίζεται με την ευκολία διαχείρισης των πληροφοριών αυτών είναι αυτό που ονομάζεται συλλογική ευφυΐα. Παράδειγμα είναι η ιστοσελίδα του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου Amazon (www.amazon.com), όπου δίνεται η δυνατότητα στους χρήστες να βαθμολογήσουν και να σχολιάσουν τα προϊόντα. Έτσι, προηγούμενοι χρήστες επηρεάζουν τη συμπεριφορά μελλοντικών χρηστών, μεταφέροντας την εμπειρία τους και τη γνώμη τους. Η μέθοδος αυτή έχει απεριόριστες δυνατότητες και τρομακτική δύναμη, επιτρέποντας με έναν πολύ απλό τρόπο τη συμβολή στο περιεχόμενο του διαδικτύου.
Στη διαδικασία της εκπαίδευσης έχουν αρχίσει και ενσωματώνονται ήδη λειτουργίες του Web 2.0. Πιο πολύτιμες υπηρεσίες για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι το wiki και τα δικτυακά ημερολόγια και ήδη υπάρχει μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών κοινοτήτων που αξιοποιεί της δυνατότητες τους. Πρέπει να αναφερθούν και οι υπηρεσίες RSS (Really Simple Syndication), που συμβάλλουν στην παρακολούθηση και ενημέρωση των χρηστών για τα τελευταία νέα και αλλαγές σε ένα δικτυακό τόπο. Ο συνδυασμός των τεχνολογιών αυτών μπορεί να αποτελέσει εκπαιδευτική διαδικασία και χωρίς την ύπαρξη τυπικού οργανωμένου μαθήματος
Tι είναι το RSS

Μέσα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης
Τα μέσα που έχουν χρησιμοποιηθεί και χρησιμοποιούνται στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι τα εξής:
Κινούμενη εικόνα
Ηλεκτρονικές συλλογές υλικού που διαχειρίζονται χρήστες ή εκπαιδευτές (ePortfolios)
Ηλεκτρονικό σύστημα υποστήριξης της απόδοσης (electronic performance support system) όπου είναι το πρόγραμμα που διευκολύνει την πρόσβαση σε πληροφορίες
Προσωπικοί υπολογιστές παλάμης (PDA)
Συσκευές αναπαραγωγής αρχείων ήχου με υποστήριξη πολυμέσων
Εκπαιδευτικό υλικό βασισμένο στις τεχνολογίες του διαδικτύου
Ψηφιακοί δίσκοι πολυμέσων (multimedia CD-ROM)
Ιστοσελίδες και κοινότητες (web 2.0)
Ηλεκτρονικοί χώροι ασύγχρονης συζήτησης
Λογισμικό υποστήριξης συνεργασίας
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Ημερολόγια διαδικτύου (blogs)
Εγκυκλοπαίδειες διαχειριζόμενες από τους χρήστες
Σύγχρονη συζήτηση με κείμενο
Αξιολόγηση υποβοηθούμενη από υπολογιστή
Εκπαιδευτικό κινούμενο σχέδιο
Εξομοιωτές
Παιχνίδια
Σύστημα διαχείρισης μάθησης (LMS) ή Εικονικό Περιβάλλον Εκπαίδευσης (Virtual Learning Environment)
Ηλεκτρονικά συστήματα ψηφοφορίας
Διανομή συλλογών ψηφιακών αρχείων σε πολλούς παραλήπτες με υπηρεσίες του διαδικτύου (podcasting)
Αν και τα μέσα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης είναι πάρα πολλά και το καθένα μπορεί να αποτελείται από διαφορετικά προγράμματα που συνεργάζονται, το πιο διαδεδομένο σύστημα που χρησιμοποιείται για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση στην ανώτατη εκπαίδευση είναι το Σύστημα Διαχείρισης της Μάθησης ή Εικονικό Περιβάλλον Εκπαίδευσης Οι όροι χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν το λογισμικό που σχεδιάστηκε για τη διαχείριση των δραστηριοτήτων εκπαίδευσης. Εξέλιξη τους είναι το Σύστημα Διαχείρισης Εκπαιδευτικού Περιεχομένου (LCΜS) που προσθέτει τη λειτουργικότητα της επαναχρησιμοποίησης του υλικού ή μέρους του. Οι λειτουργίες που μπορεί να εμπεριέχουν εκτός φυσικά από την παροχή του μαθήματος της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης είναι:
Εγγραφή χρήστη
Ημερολόγιο μαθημάτων
Ροή κατάρτισης
Διαχείριση χρηστών
Αξιολόγηση εκπαιδευομένων
Υπηρεσίες τηλεδιάσκεψης
Συνεργατική μάθηση (συζητήσεις και ανταλλαγή αρχείων)

Τεχνικές απαιτήσεις εξ αποστάσεως εκπαίδευσης
Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση με την υποστήριξη της πληροφορικής έχει συγκεκριμένες τεχνικές απαιτήσεις τόσο σε λογισμικό όσο και σε εξοπλισμό

Απαιτούμενο λογισμικό
Το απαιτούμενο λογισμικό αφορά την όλη διαδικασία της δημιουργίας του συστήματος εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, από τη δημιουργία του μέχρι την ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας από τον εκπαιδευόμενο. Το ενδιαφέρον είναι ότι σε όλα τα παραπάνω επίπεδα είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί λογισμικό ανοικτού κώδικα που διατίθεται δωρεάν. Το λογισμικό αυτό περιλαμβάνει:
Λειτουργικό σύστημα εξυπηρετητή (server) και πελάτη (client), π.χ. κάποια διανομή Linux.
Λογισμικό εξυπηρετητή, π.χ. Apache Server.
Λογισμικό δημιουργίας εκπαιδευτικού υλικού, π.χ. OpenOffice.
Λογισμικό Διαχείρισης της Μάθησης ή Εικονικού Περιβάλλοντος Εκπαίδευσης, πχ ATutor, Claroline, Efront, Dokeos ή Moodle.
Περιηγητή διαδικτύου, π.χ. Mozilla Firefox. Τις περισσότερες φορές το λογισμικό αυτό είναι το μόνο απαραίτητο για τον εκπαιδευόμενο, ώστε να έχει πρόσβαση στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Το ίδιο συμβαίνει και με τον εκπαιδευτή, που μπορεί να διαχειριστεί και να ανεβάσει το εκπαιδευτικό υλικό μόνο με τη χρήση ενός περιηγητή διαδικτύου.
Λογισμικό υποστήριξης πληροφοριών που χρησιμοποιούνται από το Σύστημα Διαχείρισης της Μάθησης ή το Εικονικό Περιβάλλον Εκπαίδευσης, πχ. Java, Flash, RealMedia, Quicktime, Windows Media Files.

Απαιτούμενος εξοπλισμός
Οι απαιτήσεις σε επίπεδο εξοπλισμού είναι:
Εξυπηρετητής ιστού (web server)
Εξυπηρετητής αρχείων (file server)
Τερματικά
Σύνδεση δικτύου ή διαδικτύου για όλους τους παραπάνω υπολογιστές

πηγή wikipedia http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BE_%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%B5%CF%89%CF%82_%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Blogs: διαδικτυακά παράθυρα με θέα





Oι ιστοσελίδες αυτοπαρουσίασης μετετράπησαν σε βήμα προσωπικής έκφρασης και γνώμης, σημειώνοντας εκρηκτική αύξηση
Μέσα στην τελευταία εικοσαετία σημειώθηκαν ορισμένες αλλαγές-σταθμοί σε επίπεδο γραφής και κειμένου: ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, υπερκείμενο, μηνύματα κειμένου μέσω κινητού. Σήμερα, προστίθενται και τα blogs, που εισήλθαν στη ζωή μας αλλά και στο Oxford English Dictionary, το οποίο ορίζει, προσωρινά, τη λέξη weblog, από την οποία προέκυψε το blog, ως εξής: «Μια ιστοσελίδα που ενημερώνεται συχνά αποτελείται από προσωπικές παρατηρήσεις, παραθέματα προερχόμενα από άλλες πηγές κ.λπ.• την ευθύνη της την έχει συνήθως ένα άτομο και συνήθως περιέχει δεσμούς με άλλες ιστοσελίδες. Διαδικτυακό ημερολόγιο».
Τα blogs δεν ταυτίζονται με τα διαδικτυακά ημερολόγια, αν και τα περιλαμβάνουν. Ξεκίνησαν ως προσωπικές «περιηγήσεις» του Διαδικτύου και σήμερα αποτελούν προσωπικές ιστοσελίδες έκφρασης και γνώμης επί παντός επιστητού, κατασκευασμένες με πανεύκολα στη χρήση τους προγράμματα, που περιλαμβάνουν δεσμούς με άλλα blogs και ιστοσελίδες, τις οποίες μπορεί να σχολιάζουν ή όχι, δημιουργούν υπο-κοινότητες μέσα στη μεγάλη κοινότητα των blogs (blogosphere) και την ακόμη μεγαλύτερη του κυβερνοχώρου, ανοίγουν συζητήσεις στις οποίες συμμετέχει όποιος θέλει και οι εγγραφές-συνεισφορές τους παρουσιάζονται συνήθως με ανεστραμμένη χρονολογική σειρά (πρώτες εμφανίζονται οι πιο πρόσφατες).
Ημερολόγια καταστρώματος
Τα weblogs ήταν αρχικά ιστοσελίδες κατασκευασμένες από ανθρώπους με ειδικές γνώσεις, οι οποίες χαρτογραφούσαν υποκειμενικά τον Παγκόσμιο Ιστό. Κάποιοι μάλιστα θεωρούν ως πρώτο weblog την ιστοσελίδα με την οποία ο πατέρας του Παγκόσμιου Ιστού, Τιμ-Μπέρνερς Λι, κατέγραφε τις νέες ιστοσελίδες το 1992. Το βέβαιο είναι ότι τα weblogs υπήρχαν πολύ πριν από το 2000, οπότε η εμφάνιση πολύ απλών προγραμμάτων δημοσίευσης κειμένου, όπως το blogger, οδήγησε στην έκρηξη των weblogs/blogs και, εν μέρει, όπως είδαμε, στον επαναπροσδιορισμό τους.
Τα weblogs υπήρξαν λοιπόν από τα πρώτα τους βήματα απολύτως προσωπικά αφενός, αλλά και προσανατολισμένα στον κόσμο, πραγματικό και δυνητικό, αφετέρου. Ο blogger παρέπεμπε σε άρθρα, ιστοσελίδες, τα σχολίαζε, προσέθετε δικές του σκέψεις, παρέπεμπε σε άλλα weblogs, άνοιγε διάλογο με τους άλλους μέσα στο blog του, αλλά και με άλλα blogs. Τα blogs απευθύνονταν στους άλλους, όπως και οι προσωπικές ιστοσελίδες που έκαναν την ίδια περίοδο την εμφάνισή τους και αναδείκνυαν την ατομικότητα και την υποκειμενικότητα, με τρόπο όμως εντελώς διαφορετικό. Οι προσωπικές ιστοσελίδες αποτελούν κατά κύριο λόγο ως σήμερα εγχειρήματα αυτοπαρουσίασης. Τα blogs τοποθετήθηκαν εξ αρχής στον χώρο της προσωπικής έκφρασης, έσπασαν τον μονόλογο της προσωπικής ιστοσελίδας και βασίστηκαν στην αμεσότητα και τη διαδραστικότητα, αναπαριστώντας έτσι πολύ καλύτερα το υποκείμενο στη δυναμική του.
Από τη στιγμή που η κατασκευή τους έπαψε να χρειάζεται ειδικές γνώσεις, τα blogs αναπτύχθηκαν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Από εκατό blogs σύνολο το 1999, περάσαμε στα τριακόσια blogs ημερησίως το 2000. Η blogosphere είναι ήδη εξίσου χαώδης με τον Παγκόσμιο Ιστό και τα είδη των blogs όσα και οι δραστηριότητες των ανθρώπων. Η κατάσταση θυμίζει λίγο το usenet, με τις χιλιάδες ομάδες συζήτησης: υπάρχουν προσωπικά και συλλογικά blogs, blogs ειδικών ενδιαφερόντων (από τον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία ώς τη μαγειρική ή τα κοάλα, και πολύ περισσότερο την ίδια την τεχνολογία), blogs περισσότερο φιλοσοφικά και άλλα αμιγώς αυτοβιογραφικά, blogs για το σεξ και την πολιτική, ενημερωτικά και καλλιτεχνικά, και ούτω καθεξής , και για τα ελληνικά blogs http://kinja.com/user/greekblogs/default/all). Υπάρχουν βραβεία blogs θεσμοθετημένα από τα επίσημα ΜΜΕ, όπως της Guardia λόγου χάρη.

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_310925_20/03/2005_137675



Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010

Ο όρος Web 2.0 (Ιστός 2.0), χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη νέα γενιά του Παγκόσμιου Ιστού η οποία βασίζεται στην όλο και μεγαλύτερη δυνατότητα των χρηστών του Διαδικτύου να μοιράζονται πληροφορίες και να συνεργάζονται online. Αυτή η νέα γενιά είναι μια δυναμική διαδικτυακή πλατφόρμα στην οποία μπορούν να αλληλεπιδρούν χρήστες χωρίς εξειδικευμένες γνώσεις σε θέματα υπολογιστών και Ιστορία
Η φράση Web 2.0 ειπώθηκε για πρώτη φορά το 2004 κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου μεταξύ της O'Reilly Media και της MediaLive International όπου προτείνονταν ιδέες για την αναβάθμιση του παγκόσμιου ιστού. Ο Dale Dougherty και O'Reilly VP, παρατήρησε ότι το διαδίκτυο είχε αρχίσει να γίνεται πολύ δημοφιλές και σημαντικό μέρος της καθημερινότητας όλο και μεγαλύτερου ποσοστού ανθρώπων. Συνεχώς έβγαιναν νέες εφαρμογές και ιστοσελίδες οι οποίες αναγνωρίζονταν από το ευρύ κοινό σε σύντομο χρονικό διάστημα. Επιπλέον οι περισσότερες εταιρείες άρχισαν να στρέφουν την επιχειρηματική τους δράση στο διαδίκτυο και να προσπαθούν να φέρουν τους καταναλωτές τους προς αυτό το κανάλι.
Έχοντας όλα αυτά ως δεδομένα εξέτασαν το Web 2.0 ως μια δεύτερη γενιά υπηρεσιών βασισμένων στο Διαδίκτυο. Χρησιμοποίησαν αυτή την φράση σαν τίτλο για μια σειρά από συνέδρια με τον τίτλο Web 2.0 Summit. Τα συνέδρια αυτά συνεχίζονται και μέχρι σήμερα για να αποσαφηνιστεί ο όρος και να προωθηθεί η ιδέα σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Χαρακτηριστικά
Όπως έχει αναφερθεί το Web 2.0 ξεπερνά τα όρια της περιορισμένης πλατφόρμας ενός υπολογιστή. Ο χρήστης θα μπορεί να δρα στον Παγκόσμιο Ιστό όπως δρούσε μέχρι τώρα στον υπολογιστή του. Οι πιο ειδικοί μιλούν για έναν νέο τρόπο σχεδίασης των ιστοσελίδων ο οποίος θα βασίζεται στην διάδραση του χρήστη. Θα επιτρέπει στον χρήστη να αλλάξει τόσο το περιβάλλον της σελίδας όσο και να παρέμβει στο περιεχόμενό της. Χαρακτηριστικές εφαρμογές του Web 2.0 είναι τα κοινωνικά μέσα (social media), τα wiki και τα blog. Πολλές από τις εντολές διάδρασης που χαρακτηρίζουν την λειτουργία του Web 2.0 μας είναι ήδη γνωστές από διάφορες ιστοσελίδες social media όπως το facebook ή το youtube για παράδειγμα. Τέτοιες εκφράσεις είναι η αναζήτηση (search), το tag, η παράθεση links ή το authoring όπως λειτουργεί σε πολλά wiki όπου οι χρήστες μπορούν να δημιουργήσουν άρθρα αλλά και να ανανεώσουν ή να διαγράψουν ήδη υπάρχοντα.

Κριτική
Το ακριβές νόημά του όρου παραμένει ανοιχτό προς αντιπαράθεση, και μερικοί ειδικοί, συμπεριλαμβανομένου και του Τιμ Μπέρνερς Λι, έχουν αμφισβητήσει εάν ο όρος έχει κάποιο πραγματικό νόημα.
Μεταξύ άλλων έχει κατηγορηθεί ότι αποτελεί εφεύρεση του μάρκετινγκ. Αναφέρεται σαν επιχείρημα πως οι τεχνολογίες που είναι σε χρήση στο Ίντερνετ αναβαθμίζονται συνεχώς και η προηγούμενη μέρα πριν το Web 2.0 δεν απείχε πολύ. Επίσης με την ίδια λογική, μερικοί μήνες μετά την χρήση ενός υποτιθέμενου Web 2.0, το Web 2.1 θα εμφανιζόταν. Είναι όμως αδύνατο να εκφραστεί η τεχνολογική ιδιότητα του ίντερνετ ακριβώς με έναν αριθμό μιας και το αμάλγαμα τεχνολογιών που είναι αυτή τη στιγμή σε χρήση στο ίντερνετ είναι αχανώς πολυσύνθετο. Επιπροσθέτως, λειτουργίες όπως επικοινωνία με τον χρήστη υπήρχαν πριν πολλά χρόνια, όπως η χρήση σελίδων χρήστη (home pages), τα φόρα, τα chat (IRC) και πολλά άλλα. Αυτό που μπορεί να ειπωθεί ότι άλλαξε είναι η ευκολία χρήσης, κάτι αναμενόμενο.

Πηγές
Vickery, Graham; et al. (2007). Participative web and user-created content: web 2.0, wikis and social networking.
Gehtland, Justin; et al. (2006-04-10). Pragmatic Ajax: A Web 2.0 Primer (1η έκδοση). Pragmatic Bookshelf. σελ. 304.